บทที่4
บทที่4.1
บทที่4.2
บทที่4.3
บทที่4.4
แบบทดสอบแอสเซมบี้ล
กระดานสนทนาห้องสนทนา ประวัติ หน้าหลัก  
บทที่ 4 การกำหนดค่าข้อมูลและคำสั่งพื้นฐาน
        คำสั่งเทียมที่นิยมใช้กันบ่อย ๆ ในการเขียนโปรแกรมและแปลเป็นรหัสภาษาเครื่องด้วย ตัวโปรแกรม แอสเซมเบลอร์ รวมทั้งกล่าวถึงการกำหนดค่าของข้อมูลซึ่งอาจเป็นค่าคงที่หรือตัวแปรก็ได้ โดยข้อมูลนั้นจะ มีความยาวแตกต่างกัน อาจมีขนาดเป็นไบต์, เวิร์ด หรือหลายเวิร์ด จากนั้นจะ กล่าวถึงคำสั่งพื้นฐานต่าง ๆ ที่ใช้ในการเขียนโปรแกรม

4.1 คำสั่ง ORG
คำสั่ง ORG (origin) ใช้สำหรับกำหนดค่าตำแหน่งออฟเซตเริ่มต้น หรือกำหนดตำแหน่งเริ่มต้นของข้อมูล ที่ตามมา โดยตัวเลขที่ตาม ORG จะเป็นเลขฐานสิบหรือเลขฐานสิบหกก็ได้ ถ้าไม่มีตัว H ตามหลังจะเป็นเลขฐานสิบ โดยทั่วไปแล้วมักใช้กำหนดตำแหน่งเริ่มต้นของโปรแกรมย่อยต่าง ๆ

4.2 ตัวอักขระสตริง
สตริง (strings) คือ ชุดของตัวอักขระ การเก็บข้อมูลสตริงลงหน่วยความจำจะเก็บเป็นรหัสแอสกี (ASCII) ของตัวอักษรแต่ละตัวเรียงกันไปในหน่วยความจำตำแหน่งต่าง ๆ ทำให้สามารถเก็บชื่อต่าง ๆ ลงหน่วยความจำได้ ถ้าหากชื่อสตริงยาวจะทำให้ใช้หน่วยความจำในการเก็บมาก ในการกำหนดสตริงมีรูปแบบดังนี้
        DB ‘character string’
4.3 ค่าคงที่ตัวเลข
ค่าคงที่ตัวเลขจะใช้สำหรับเป็นค่าทางคณิตศาสตร์ และเป็นตำแหน่งหน่วยความจำ ตัวแอสเซมเบลอร์จะ แปลงตัวเลขต่าง ๆ เป็นเลขฐานสิบหก และเก็บลงหน่วยความจำ แต่ในการเขียนโปรแกรมเราสามารถ กำหนดตัวเลขให้อยู่ในรูปของเลขฐานต่าง ๆ ได้ ดังต่อไปนี้ เลขฐานสิบ เลขฐานสิบจะใช้ตัวเลข 0 ถึง 9 แทน ในการเขียนอาจเขียนเป็นตัวเลขเฉย ๆ หรือตามด้วยตัว D ก็ได้ อย่างเช่น 125 หรือ 125D ตัวแอสเซมเบลอร์จะเปลี่ยนตัวเลขที่กำหนดเป็น 7D (125 ฐานสิบ) และเก็บลงหน่วยความจำ
เลขฐานสิบหก จะใช้ตัวเลข 0 ถึง 9 และตัวอักษร A หรือ F ในการเขียนโปรแกรมจะต้องตามด้วยตัว H ถ้าตัวเลขฐานสิบหกเป็นค่าที่ขึ้นด้วยตัวอักษรจะต้องใส่ตัวเลข 0 นำหน้า
เลขฐานสอง จะใช้ตัวเลข 0 และ 1 แทน ในการเขียนโปรแกรมจะตามด้วยตัว B โดย ทั่วไปแล้วเลขฐานสอนจะใช้ในการกระทำลอจิกหรือทดสอบบิตต่าง ๆ เพราะสามารถเปรียบเทียบกับค่า ข้อมูลในหน่วยความจำหรือรีจิสเตอร์ได้ง่าย
เลขฐานแปด จะใช้ตัวเลข 0 ถึง 7 และตามด้วยตัวอักษร O หรือ Q